گزارشی از عطیّة بن سعد عوفی (36-127هـ) - 1

عطیّة بن سعد عوفی (36-127هـ) - 1

در این مقاله تلاش کرده‌ایم تمامی اطلاعات مهم مربوط به «عطیّة بن سعد عوفی (36-127هـ) - 1» را به صورت خلاصه، دقیق و کاربردی در اختیار شما قرار دهیم.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

- عطیّة بن سعد عوفی - آشنایی با عطیّه -

- او به مکتب سقیفه گرایش داشته و بتدریج نشانه های صدق و راستی را در مکتب أهل البیت مشاهده کرده و از اساتید خود روایات مهمّی را که نشانگرِ حقانیت و درستی این مکتب بوده روایت کرده hsj .

- پس از واقعۀ کربلاء به همراه جابر بن عبدالله أنصاری(ره) به زیارت أربعین حضرت أباعبدالله الحسین(علیه و علی آبائه و اولاده السلام) نائل آمده ، و راویِ روایاتی چون : 1- تطبیق آیۀ تطهیر به پنج تن و بیرون دانستن همسران پیامبر از دلالت این آیه 2 - حدیث ثقلین 3 - حدیث اخوت 4- حدیث ولایت 5 - حدیث منزلت 6 - حدیث من کنت مولاه 7 - حدیث ابلاغ سورۀ برائت 8 - حدیث شفاعت 9 - حدیث " من أبغضنا اهل البیت فهو منافقٌ "10 - حدیث "اعطیتُ فی علیٍّ خمساً "11 - حدیث "أنا مدینة العلم و علیٌّ بابها "12 - حدیث شهادت عمار بن یاسر بدست فئۀ باغیه 13 - حدیث "الحسن و الحسین سیّدا شباب أهل الجنّة "14 - حدیث "أنا حربٌ لمن حاربتم "15 - أحادیث "توسّل" و "زیارت" 16 - حدیث واگذاری فدک 17 - خطبۀ فدکیّه 18 – احادیث پیامبر(ص) در بارۀ نقش مروانیان در غارت اموال ، تعرض به جان و نوامیس مسلمانان ، تحریف در دین ، و بدعت گزاری توسط آنها ، لزوم مقابله با مروانیان 19 – احادیث پیامبر بر علیه معاویه و یزید و نفاق آنها 20 – روایات مربوط به قضایای عثمانیّه و نقش پررنگ عایشه و طلحه ومعاویه و عمرو بن عاص در این مورد و سایر روایات است .

- حذف عطیّه و روایاتش راهبرد دستگاه اموی -

- او از محدثان ، مفسّران و فقهای اهل سنّت در کوفه بود که تعلیمات و احادیثش ، مانند بسیاری از مشایخ کوفه ، رنگ و بوی علوی و فاطمی داشت .. هر چه تلاش کردند که او را از این مسیر دور کنند فایده ای نداشت ، لذا سیاست دستگاه اموی بر این بود که با ترور شخصیت علمی - اجتماعی عطیّه، از گرایش جامعه به او و احادیثش جلوگیری کند . شخصیت و روش او در ترویج معلومات دینی چنان مورد توجه بود که خلیفۀ وقت : یعنی حجّاج بن یوسف شخصاً دستوراتی برای حذف کردنِ او صادر کرد .

- عطیّه بر اساس تعالیم قرآن و پیامبر(ص) ، محبّت به اهل بیت پیامبر(صلی الله علیه و آله) را بخشی از اسلام و ایمان میدانست و معتقد بود که خلافت تاریخی ربطی به ولایت شرعی و ایمانی اهل بیت پیامبر(ص) و محبّت زلال نسبت به آنها ندارد .. در این عقیده راسخ و مقاوم بود ، و در حالی که راویان و مشایخ منفعت طلب، برای تقرّب به دستگاه خلافت، به هر کاری بر علیه خاندان شریف و پاک پیامبر(ص) مبادرت میکردند و حتّی با لعن امیرالمؤمنین در منابر و معابر به معاویه و نمایندگانش نزدیک میشدند، او مانند میثم تمّار و سایر اصحاب پیامبر و امیرالمؤمنین از لعن علی(علیه السلام) خودداری کرد ، و همین أمر باعث بروز شک و تردید در بارۀ حقّانیّت این روش که توسط معاویه پایه گذاری شده بود گردید. او در مقابل این بدعت معاویه و سردمداران مکتب اُموی، روایات مربوط به فضائل أهل بیت پیامبر(ص) و علی(ع) را ترویج میکرد .. لذا معاویه حجّاج ثقفی کوفی فرماندار خونریز کوفه را مأمور کرد که او را وادار به (( لعن امیرالمؤمنین کند و اگر نتوانست ، به او 400 ضربه شلاق بزند [ یادآوری میکنم که حداکثر شلّاق در اسلام 100 ضربه است و معاویه در این زمینه نیز بدعتگذاری کرده است ] ، موهای سر و صورتش را بتراشند ، و او را تبعید کنند .. عطیّه نپذیرفت و همان کردند که معاویه خواسته بود ، و سپس دانشمندان درباری در محافل علمی و سطح شهرها او را تضعیف کرده و به او توهین روا داشتند و ... از این زمان : حذف عطیّه و روایاتش از سیاست های ابلاغ شده توسط سردمداران مکتب اُموی بوده است .

- عطیّه را متهم میکنند تا روایاتش ترک شود -

- نقل کردن مجموعه این روایات و بسیاری روایات دیگر که به همین بهانه ها در دوران تدوین اولیه حدیث حذف کردند ، سبب شد که عطیّه عوفی را به خیانت نسبت به (( آرمان أهل سنّت ! )) و (( شیعه گری )) متهم کنند و از فهرست راویان معتبر حذف نمایند تا صدایش شنیده نشود و روایاتش مکتوب نگردد .. حذف تعداد کثیری از روایات او ، در همان مراحل اولیۀ تدوین حدیث ، نتیجۀ این هجوم گسترده بوده است .

- انفعال رجال شناسان در مقابل حجم سنگین حملات به عطیّه -

- حجم سنگین حملات و تضعیف ها نسبت به عطیّه ، و البته بسیاری دیگر از مشایخ أهل سنّت و شیعیان، سبب شده که تاکنون کمتر کسی از أهل حدیث و رجال در بارۀ او تحقیق کاملی صورت دهند .. یعنی حجم اطلاعات ساختگی ، و تعداد تکرار آنها بگونه ای است که همگی را مقهور نموده ، و همه همان چیزی را باور کرده اند که سازندگانِ آنها انتظار دارند . و بارها گفته ام که متأسفانه این قصۀ تلخ ، یعنی حجم سنگین حملات به راویانی که روایات مربوط به خاندان پیامبر(ص) را نقل میکنند ، یا روایات نبوی بر علیه بنی امیه و طرفدارانشان را حکایت میکنند ، بسیاری از رجال شناسان شیعه را نیز منفعل کرده و آنها را در اینگونه موارد ، بصورت افراطی محتاط و دست به عصا ، و متأسفانه در بعضی موارد تابع و تسلیم کرده است ؛ طوری که بعضی از آنها دلایلی را برای تضعیف بیشتر اینگونه راویان تقدیم مخالفان میکنند . قبلاً 2 نمونه از اینگونه رجال شناسان منفعل شیعه [ یعنی محمدباقر بهبودی ، و شاگردش حسین ساجدی ] را معرفی کرده ام .

- متأسفانه چنین است که بعضی نویسندگان بدلیل حملات سنگینی که نسبت به راویان وجود دارد و حجم سنگین اطلاعات نادرست در بارۀ آنها ، از بررسی و تحقیق در احوال رجال و راویان خودداری میکنند - در همین وبلاگ حدود ( 10 ) مورد را نشان داده ام . از جمله در بارۀ عطیّة بن سعد عوفی ، تحقیقات و مطالعات در خوری انجام نداده اند . امّا حقیقت آنست که هم ترس آنها از تضعیف ها ترس بیهوده ای است ، و هم اینکه در نهایت با حذف چند روایت که مشابه آنها در منابع بسیاری وجود دارد، صدمه ای به معلومات و تحقیقات فاطمی وارد نمی شود . البته کار در بارۀ راویان ، اصول و ضوابط خاصی دارد و با نقل یک جمله از این کتاب و جمله ای از کتاب دیگر تمام نمی شود ، و چون نرم افزارهای جامعی که در بردارندۀ منابع مورد نیاز رجالی باشد و کار با آن آسان ، موجود نیست ، البته زمان بسیاری صرف این مطالعات میشود ، و خروجی آن هم ، برای محققان و ناشران دلپذیر نیست زیرا گاهی پس از هفته ها تحقیق به بیش از نیم صفحه نوشته منتهی نمی شود .